مسأله 118 – اگر شخص جنب از حرام به واسطه تنگي وقت به جاي غسل، تيمم نمايد و بعد از تيمم و خواندن نماز عرق كند، بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد. ولي اگر به واسطه عذري ديگر مثل اينكه استعمال آب براي او ضرر داشته باشد تيمم كند، تا موقعي كه عذر او باقي است اجتناب از آن لازم نيست، و هر گاه عذر او برطرف شود بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد.